 ...وفانوسی که می سوزد و چون من چشم بر راه سحر دارد و بر صبحی سپید و پاک و نورانی نظر دارد... 
:Powered By BLOGFA.COM |
گفتم و گفتی فانوس هست تا دانشگاه هست... دانشگاه تعطیل نشد! دانشگاه هست و فانوس ماند! فانوس ماندنی بود...رفتنی ما بودیم فانوس فرصت بود ...راه بود ....مسیر بود مقصد نبود وقتي غصههايمان كوچكتر ازقلم هایمان ميشد، فانوس عشق بود وقتي احساس کردیم نداشتن ها بيشتر از سهممان است و صبرمان بيشتر از نداشته هایمان؛
فانوس بهانه ماوا بود
تکیه به حمایت همدیگر در پناه نور کوچکش که بعدها قد کشید ماوایی برای وقتي که اميدها ته ميكشید وقتي طاقتمان طاق ميشود و تحملمان تمام... ....ایمان دارم روزی بر این باور خواهید رسید که فانوس همه چیزمان بود حتی وقتی تحریریه اش از هم دور شدند و نامهربان خوشحالم که حضورتحریریه سابق را در وبلاگ "فانوس " می یابم. هرچند که برای انتقاد باشد! وبلاگی که هیچ گاه دستی ...حرفی و سخن گرمی یاریش نکرد!!!
+
نوشته شده در ساعت توسط اهالی تحریریه
|
تغيير و تحول ساختاري همواره در نظام دولتي كشور به عنوان يك راه حل اساسي مورد توجه بوده و دولتها در دوره هاي مختلف كوشيده اند تا از اين طريق نظام اداري را متحول ساخته و اصلاح نمايند. تغييرات تشكيلاتي متعدد و متنوع نشانگر اين گرايش متوليان ساختار كلان دولت است. اما نكته اي كه در اين ميان مغفول مانده است كاركرد ساختار دولت است. در حالي كه همه نظرها متوجه ساختار ميباشد، نحوه عملكرد و كاركردهاي ساختار فراموش مي شوند. مشكل سازمانهاي اداري كشور قبل از آنكه ناشي از نقص ساختاري باشد، حاصل بي انگيزگي نيروي كار، فرهنگ سازماني كارگريز، و شيوههاي ناكارآمد انجام امور... مي باشد. مديران سازمان و مديريت در دولت به جاي آنكه پي جوي علل بي انگيزگي كاركنان، اصلاح روشهاي كار و ترويج فرهنگ تقدس كار باشند كه اقداماتي دشوار و ديربازده مي باشد، بلافاصله از ساده ترين و در دسترس ترين راه حلها كه همانا تغييرات تشكيلاتي است استفاده كرده و با اين اقدام نويد اصلاح نظام اداري را به همگان مي دهند. تغييرات تشكيلاتي از قبيل ادغام، حذف و تقسيم سازمانها و جابجايي پستهاي سازماني اگر باتوجه به عملكردها و فرهنگ حاكم بر آنها صورت نگيرد، فاقد ارزش بوده و صرفاً نشانگر تغييراتي صوري و بيحاصل در اصلاح نظام دولتي است. فرضاً ادغام دو وزارتخانه، بدون آنكه در وظايف آنها تجديدنظري صورت گيرد، يا برخي از وظايف آنان حذف شود، يا در روشهاي كار و نگرش كاركنان تحولي بوجود آيد؛ جز آنكه سازماني بزرگتر، داراي لختي و كندي بيشتر و غيرقابل كنترل بوجود آورد، نتيجه ديگري نخواهد داشت. هرگاه تاكيد بر تغييرات ساختار تشكيلاتي قرار گيرد و از عملكردها و فرهنگ سازماني كه روح تشكيلات را مي سازد، غفلت شود نتايجي كه موردنظر است حاصل نخواهد شد.
|
